Federación de Libreiros de Galicia
PREGÓN DA FEIRA DO LIBRO DE MONFORTE, AGOSTO 2010
En primeiro lugar, os agradecementos. Aos libreiros de Galicia por moitas razóns. Vou citar tres. A primeira por terme invitado a dar este pregón e con el a oportunidade de recoñecer alto e claro no meu lugar a miña paixón por ler, paixón que xa me coñecía de pequeno os veciños que me avisaban cando ía lendo pola rúa: neno atende por onde vas que vas dar contra algo. A segunda, por facer, con esta feira resistente, que Monforte estea situado, como din os políticos, no mapa dos lugares onde se celebran Feiras do Libro, un circuíto moito pensar, e que se reduce a dez. Mantela aquí é como para percorrer as casetas e, ademais de mirar ou mercar libros, para ir dándolle a man un a un aos que decidiron poñelos.
Podería, ou debería falar, dos escritores monfortinos. De Cervantes, que debía ser orixinario das montañas do mesmo nome e que foi protexido do Conde de Lemos, a quen lle dedicou a segunda parte do Quixote, ou daquel carpinteiro do que nos falou hai días Julia Otero que construíu coas súas mans a primeira imprenta monfortina, ou do primeiro periódico, nun baixo dos Abeledos. E facer unha relación dos escritores. Pero prefiro falar dos lectores monfortinos. Aquí foi o único sitio no que atopei a unha lectora dun escritor ruso, Ilya Erenburg, que me interesou moito nunha época determinada, unha amiga da miña nai. E antes de que a vaidade xuvenil propia dos universitarios me conducira ao nefasto camiño de tentar clasificarme e sorprender aos compañeiros polas lecturas, coincidía cos amigos en Xistral ou en Mapa, ou na librería da Estación cando a había, mercando libros, intercambiándoos.
Unha sociedade que le é unha sociedade máis libre e máis xusta, porque sabe que hai máis mundos dos que ten diante dos fuciños.
Por que ler?
Non é que lle fagamos un favor a esta boa xente, ou siquiera que haxa que facelo. Eu esta semana pasada estiven nos baixos fondos de New York, vendo por dentro o traballo dunha comisaría do distrito: lin “ La vida fácil”, de Richard Price, o guionista da serie The Wire. Tamén estiven na Venecia do século XVII, pasando os apuros de Antonio Vivaldi como empresario musical, da man de Settecento, de Marcos Calveiro. E de neno, na casa, ou na biblioteca da Caixa que estaba aí onde agora hai un chino, naveguei cos piratas malaios de Sandokán, ou onde Julio Verne quixo levarme. Os libros son a mellor viaxe low cost para coñecer sitios e ambientes. Non soamente os que hai, senón os que houbo: podemos coñecer o Caribe antes de que chegaran os turistas a moreas, ou Londres cando non tiña máis que na imaxinación dos que os inventaron.
E,sobre todo, podemos coñecer xente. Xente que nos seduce, ou que nos repugna, ou as dúas cousas á vez. E que podemos botar da onda nós para sempre ou por unhas horas con este xesto [ ] aínda que algúns non se nos irán da cabeza nunca, e serán un modelo, para seguir ou para facer o contrario.
Iso pódese facer vendo a televisión, dirán, ou pensarán porque son educados. Non. Se vemos a televisión, vemos. Se lemos, participamos, sentimos, estamos. O mesmo polo que as fotografías en branco e negro con máis reais que as de color.
Por que ler en galego?
Pódese ler en galego, ou non. Pero, por que non? Pódese ir fóra a mercar cousas que non hai aquí, pero por qué non mercar en Monforte se o que hai é da mesma ou maior calidade? Se en Galicia tivésemos un I+D industrial como temos I+D cultural, tremería Silicon Valley. Seriamos Silicon Val de Lemos, permítanme o chiste. Non soamente en autores, tamén en industria cultural, para quen pense que os números son todo, ou máis ca as letras. A cultura achega ao PIB de Galicia tanto como a pesca. Quizais non se preguntaron por que un libro de Manuel Rivas ou de Domingo Vilar é mais caro ou ten o mesmo prezo en castelán ca en galego –como poden comprobar agora mesmo-, cando os que podemos ler en galego somos unha gota do un por cento no océano dos que poden ler en castelán? Iso vai contra todas as leis do mercado. E se se pode escoller, por que non optar polo que agora se chama “comercio xusto”?.
Por que o libro?
A todo isto, eu non sei se este produto que lles vendo, o libro, sobrevivirá. Hai quen di que os libros de papel deixarán de existir, substituídos polo libro electrónico, en cinco anos. Hai quen di que tal e como van as cousas, quen sabe que pasará en cinco anos. O libro, en termos informáticos, é portátil, é lexible nun amplo abano de parámetros lumínicos, funciona a temperaturas extremas, soporta mellor a area ou a auga, ten unha interfaz amigable –como moito, a letra demasiado pequena nalgún caso-, e nunca se colga. Certo é que reproducir un libro electrónico custa 40 céntimos, mentres que reproducir un papel custa 3 euros, pero tamén soamente o 15% dos que mercan libros electrónicos aseguran que deixarían de comprar libros de papel. Tamén que os que teñen un lector electrónico de libros len tres veces máis obras que antes de telos. Quero dicir que en papel, nun aparello electrónico ou cun propio contándocho á orella, a necesidade de consumir historias non decae. E serán os autores, e serán os libreiros, ou os e-libreiros, os que satisfarán esa necesidade que temos.
Díxenlles ao comenzo que tiña tres motivos de agradecemento aos libreiros. Van dous. O terceiro é que sei que estou aquí en boa medida porque o ano que vén o Día das Letras estará dedicado ao meu irmao Lois. Polo que sei, editaranse media ou unha ducia de libros en Galicia e un par deles fóra. Venderanos os libreiros e compraranos vostedes, se lles presta. Pero sobre todo, un sector, unha literatura, que acolle, edita e difunde os soños dun rapaz que sabía que era poeta pero nin sabía moi ben como demostrárllelo aos demais, penso que paga a pena.
Moitas gracias.
25 de Agosto do 2010
Xosé Manuel Pereiro
 |
 |
| 
|
O Libro Galego
Eiquí pode descargar o arquivo comprimido que contén "O Libro Galego", unha base... |
|
|
|
Castellano
